خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
1102
نهج البلاغة ( فارسى )
مست شود ، و كسى كه دشمنى نموده زير بار حقّ نرود راههايش دشوار و كارش سخت و طريق بيرون آمدنش ( از ضلالت و گمراهى ) تنگ باشد . قسمت سوم حكمت 7 - و شكّ ( دو دلى ) بر چهار گونه است : گفت و شنود ( بباطل و نادرستى ) ترسيدن ( از اقدام بحقّ ) سرگردانى ، تن دادن ( به گمراهى و كوشش ننمودن در راه رستگارى ) پس كسى كه جدال و گفت و شنود را عادت و شيوهء خويش گردانيد شب او بامداد نگشته ( از تاريكى شكّ و دو دلى به روشنائى يقين و باور نرسيده ) و كسى را كه آنچه پيش دارد ( جهاد و كوشش در راه حقّ ) بترساند به عقب بر مى گردد ( در كارهاى خود به جائى نرسد ) و كسى كه در دو دلى حيران و سرگردان باشد ( و خود را به جايگاه امن و آسودهء يقين و باور نرساند ) سمهاى شياطين او را پايمال نمايد ( شياطين بر او دست يافته هلاكش سازند ) و كسى كه به تباه كردن دنيا و آخرت تن دهد در دنيا و آخرت تباه گردد . ( سيّد رضىّ « رحمه اللّه » فرمايد : ) و پس از اين بيان سخنى است كه ما آن را بيان نكرديم براى ترس از دراز شدن سخن و دست كشيدن از قصدى ( اختصارى ) كه در اين كتاب در نظر گرفته شده است .